Αρχική ΚΟΙΝΩΝΙΑ Τέχνη & Πολιτισμός Μιχάλης Αδάμ …Ο Mr Badminton! Μιλά στο ka-business.gr

Μιχάλης Αδάμ …Ο Mr Badminton! Μιλά στο ka-business.gr

Eιδικότητα του οι  μουσικοθεατρικές παραγωγές υψηλών απαιτήσεων.  Ένας νέος τρόπος διασκέδασης για τα ελληνικά δεδομένα. Από μετακλήσεις όπως το μιούζικαλ Cats  έως τον David Copperfield και το De La Guarda, τον Philip Glass  που παρουσίασε την παγκόσμια πρεμιέρα του ORION στο Ηρώδειο, το 2004, στο πλαίσιο της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, στις ελληνικές παραγωγές «Θα σε Πάρω να Φύγουμε» που χαρακτηρίστηκε «Παράσταση της Χρονιάς», «Αναζητώντας τον Αττίκ», «Ποιος τη Ζωή μου…»,για τη ζωή, το έργο και τους αγώνες του Μίκη Θεοδωράκη. «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα…»αναφορά στη Μελίνα Μερκούρη, τώρα «Η Μαρινέλλα συναντά τη Βέμπο» και έρχεται η … «Priscilla»!

 

Σπούδασε διοίκηση επιχειρήσεων και παιδαγωγικά στην Αθήνα, δημοσιογραφία στη Νέα Υόρκη. Δάσκαλος και προπονητής μπάσκετ. Είναι ο ιδρυτής της «ADaM Productions» (Arts, Dance and Music Productions), εταιρία που ξεκίνησε το 1994 στη Νέα Υόρκη.  Δημιούργησε το «Ελληνικό Φεστιβάλ Μουσικής και Χορού» στη Νέα Υόρκη, απ όπου πέρασαν  σε μια δεκαετία στην Αμερική περισσότεροι από 600  Έλληνες καλλιτέχνες.

 

Για τη θεατρική περίοδο 2012-‘13 ο Μιχάλης Αδάμ βραβεύτηκε από την Ακαδημία Θεατρικών Βραβείων για την προσφορά του στον πολιτισμό. Η παράσταση «Θησέας και Αριάδνη στη νησί των Ταύρων» απέσπασε το βραβείο καλύτερης παράστασης παιδικού θεάτρου.

–Πως το λένε οι αμερικάνοι; Showbiz, high risk

Ναι, αλλά όπως και άλλες business! Στην Ελλάδα, όμως υπάρχει μια διαστρέβλωση,  oτι ο πολιτισμός είναι συνυφασμένος με την κρατική επιχορήγηση και χωρίς τον κρατικό κορβανά δεν μπορεί να υπάρξει.  Στην Αμερική δεν ισχύει αυτό, βοηθά τον πολιτισμό αλλά εμμέσως,  δηλαδή εταιρίες που θέλουν να χρηματοδοτήσουν ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό , όπως μια Μetropolitan Opera,  New York city ballet, θεατρικές ομάδες κ.λ.π, το κομμάτι που θα δώσουν για τη χορηγία αυτών των ομάδων δεν θα φορολογηθεί. Εμμέσως είναι μια επιδότηση. Εδώ η εφορία δεν το υπολογίζει ως έξοδο κατι τέτοιο. Προσπάθησε να το κάνει ένας υπουργός πολιτισμού.  Δεν θυμάμαι ποιος, αλλά δε έγινε τίποτε. Τουλάχιστον με αυτό τον ξεκάθαρο τρόπο.

–Όταν, λοιπόν, η κυβέρνηση μιλάει για ανάπτυξη, πως την εννοεί και πως την ερμηνεύετε εσείς;

Η ανάπτυξη στην Ελλάδα και αυτό αντιμετωπίζουμε τώρα με την κρίση, ήταν πάντα κρατικοδίαιτη. Δηλαδή υπήρχαν πάντα κάποιοι επιχειρηματίες δίπλα από κάθε κυβέρνηση, δεν μας ενδιαφέρει το χρώμα και το είδος και οι οποίοι ζούσαν κυρίως από το δημόσιο. Πέραν από το 1 εκ. δημόσιους υπαλλήλους και ένα σωρό επιχειρηματίες, τώρα που το δημόσιο έχει στερέψει,  δεν έχει λεφτά, που  ούτως ή άλλως τα έβρισκε από δάνεια,  τώρα, ξεβρακώνεται όλο αυτό το πράγμα και διατηρούνται αυτές οι εταιρίες που είχαν κάποιο λόγο ύπαρξης,  που μπορούσαν να υπάρχουν και χωρίς να παίρνουν δημόσια έργα.  Οπότε η ευρηματικότητα και η επιχειρηματικότητα κολλάνε στη γραφειοκρατία και στη διαφθορά  και και … Υπάρχει μεγάλο πρόβλημα στην Ελλάδα.

–Δεν θα μπορούσε η χώρα μας να δει τον πολιτισμό με πιο εμπορικό μάτι; Παράδειγμα δεν προσφέρεται ο τόπος μας για ένα απέραντο κινηματογραφικό πλατό;

Θα μπορούσε, αλλά σκοντάφτουμε σε περίεργα ταμπού  και παρεξηγήσεις. Και βέβαια θέλουμε να προστατέψουμε και το δημόσιο πλούτο μας και την κληρονομιά μας. Θεωρείται λογικό και δίκαιο κάποιοι εργαζόμενοι να κάνουν απεργία στην ακρόπολη, αλλά ενώ εχουν έρθει 200.000 τουρίστες για να κάνουν το όνειρο της ζωής τους πραγματικότητα να ανέβουν στην ακρόπολη, μπορεί να μάζευαν χρήματα 10 χρόνια και να έρθουν στην ακρόπολη και να τη βρουν κλειστή λογω απεργίας…. Από την άλλη να δώσεις τον περίγυρο της ακρόπολης να γίνουν κάποια γυρίσματα υπάρχει τέτοια διαδικασία που είναι σχεδόν αδύνατο. Η Ν. Υόρκη είναι πραγματικά ένα κινηματογραφικό πλατό, πόσες ταινίες βλέπουμε που είναι γυρισμένες στη Ν.Υ., απ’ όλες αυτές τις ταινίες ο Δήμος  της Ν.Υ. βγάζει άπειρα χρήματα! Τους δίνει τις συνθήκες, η αστυνομία κλείνει δρόμους κλπ, αλλά για όλα αυτά πληρώνονται αδρά… Εδώ δεν το ‘χουμε αυτό το θέμα. Υπάρχουν ταμπού στεγανά και όλα αποτέλεσμα μιας απίστευτης γραφειοκρατίας. Μπορεί ο υπουργός να θελει αλλά να μη θέλει ο μηχανισμός από κάτω.

–Αν ήσασταν υπουργός πολιτισμού θα επιτρέπατε να γίνουν γυρίσματα στην ακρόπολη και σε άλλα μνημεία;  Μπορεί να σας κατηγορούσαν για «ιεροσυλία»!

100%  θα το έκανα!  Κατ αρχήν τα περί ιεροσυλίας είναι λανθασμένη άποψη γιατί το μνημείο το σεβόμαστε και μάλιστα στην πράξη. Το να το αναδείξουμε και το βγάλουμε προς τα έξω… Θα με ενδιάφερε σαφώς τι ταινία θα γυριστεί. Δε θα κάναμε ένα πορνό πάνω στην ακρόπολη! Ακραίο παράδειγμα, αλλά αν ερχόταν ο Σκορτσέζε με το Ντι Κάπριο  και τον Αλ Πατσίνο, θα έλεγα όχι; Τι χαρά να δώσω την ακρόπολη!  Να μπει σε δισεκατομμύρια σπίτια  ή ένα άλλο μνημείο ή ένα νησί μας ή ό,τι μπορούμε να προβάλουμε.  Είναι τεράστια προβολή!

— Μπορείτε μέσα από το θεατρικό κόσμο που δραστηριοποιείτε τώρα, να σπάσετε τέτοια ταμπού; Έτσι κι αλλιώς σας φώναξαν στο υπουργείο για να σας πουν πως το κάνετε αυτό χωρίς χρηματοδότηση!

Αυτό που  έσπασε, ως ταμπού, είναι ότι ο πολιτισμός μπορεί να υπάρξει χωρίς επιχορήγηση. Εμείς δεν παίρνουμε χρήματα ότι κάνουμε και θεωρούνται μεγάλα αξιόλογα,  δεν παίρνουμε χρηματοδότηση. Μας χρηματοδοτεί ο θεατής που αγοράζει το εισιτήριο. Ούτε δυνατότητα δεν έχουμε να διαφημίσουμε ένα προϊόν,  πχ τη Sony και ότι άλλο. Δυστυχώς θα το θέλαμε αλλά δεν το έχουμε. Χρηματοδότης μας είναι ο θεατής με το εισιτήριο του και διατηρείται ένα θέατρο, 7 χρόνια, με τις αντίξοες συνθήκες  επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα.  Πόσο μάλλον που για μας στο «Badminton» θέλουν να μας γκρεμίσουν διάφοροι… Στάθηκε αυτό το θέατρο και κάνει τόσες παραγωγές, μόνο με το εισιτήριο των θεατών.

–Ελάτε τώρα, μη μου πείτε πως αρκούν αυτές οι εισπράξεις για τέτοια παραγωγική δραστηριότητα! Να φέρνετε το «Cats» ή την «Priscilla», που είναι δικαιώματα , υψηλά στάνταρτ κλπ

Πάρα πολύ ακριβά! Ναι, μόνο με το εισιτήριο των θεατών. Πιστέψτε το!  Βέβαια το επιχειρηματικό κέρδος, αν πάει καλά, μειώνεται Αυτό είναι hirisk, η σχέση επένδυσης και απόδοσης είναι κακή. Δηλαδή θα επενδύσω 500.000 θα βγάλω και 200.000. Εδώ επενδύουμε πολύ περισσότερα για να βγάλουμε πολύ λιγότερα. Αλλά ένα μιούζικαλ σαν το «cats» δεν είναι τυχαίο πως όπου και αν πάει είναι μια τεράστια επιτυχία.  Εμείς το ξέρουμε και το πιστεύουμε. Δεν είναι τυχαίο που στη Θεσσαλονίκη έρχεται για πρώτη φορά ένα τέτοιο μιούζικαλ. Στην Ελλάδα της κρίσης, που μειώσαμε τα εισιτήρια,  ώστε να είναι σχετικά φθηνά από οποιοσδήποτε άλλο μέρος της Ευρώπης. Από 100-120€, εμείς το πήγαμε στα 75-15€ και είναι σχεδόν sold out για 2 εβδομάδες!

–Που σημαίνει  ότι για το κοινό, εν μέσω κρίσης, λειτούργει θετικά, με τη έννοια ότι γίνεται ένα ξεσκαρτάρισμα, αφού μετράει τα λεφτά του, γίνεται  επιλεκτικό και αυτό ίσως να  ανεβάζει και τον πήχη για σας τους παραγωγούς.

Σίγουρα το έχουμε δει, ήδη συμβαίνει 100%! Ο κόσμος που πάει στο θέατρο σήμερα κάνει πιο αυστηρές επιλογές. Από την άλλη, ο κόσμος που συντηρεί το θέατρο , στην Ελλάδα τουλάχιστον, είναι από 50 χρονών και πάνω. Που σημαίνει τι; Έχει ένα πληθυσμό που δεν αρέσκεται να πηγαίνει στα μπουζούκια,  ούτε στα παϊδάκια και στα  club κάθε βράδυ να πίνει ποτά, έχουν κάποιο  bagged που το ξοδεύουν για την ψυχαγωγία τους και παγαίνουνε στο θέατρο, που είναι και υγιές να πας κινηματογράφο, θέατρο…

–Και οι ηλικίες 15-50; Δηλαδή ως το παιδικό και μετά… κενό!

Αυτό είναι και το κομμάτι του πληθυσμού που ταλανίζεται περισσότερο απ’ όλους στην κρίση. Ανεργία, άνθρωποι που τώρα πάνε να δημιουργηθούν και εχουν το άγχος τους… Αυτοί ζορίζονται πιο πολύ απ’ όλους!  Αυτή είναι η αλήθεια, όταν είσαι 70 πήρες σύνταξη, κουτσή στραβή, στην έκοψαν δεν στην έκοψαν κάνεις  το κουμάντο  σου. 

–Η Αθήνα απολαμβάνει τη Μαρινέλλα στην παραγωγή σας για τη Βέμπο και σε λίγο καιρό θα τη δούμε και στο Μέγαρο Μουσικής στη Θεσσαλονίκη. (από 5 Μαρτίου)

Τη Μαρινέλλα τη γνώρισα πριν 20 χρόνια στο Σικάγο. Πήγα αυθημερόν για να συναντηθούμε και συζητάμε χρόνια να κάνουμε μαζί μια θεατρική παραγωγή. Τα τελευταία χρόνια πιο εντατικά. Νομίζω, ότι είναι ένας από τους μεγαλύτερους σταθμούς στην καριέρα της.  Η Μαρινέλλα, βέβαια, δεν έχει ανάγκη να αποδείξει σε κανένα τίποτα. Βασιλεύει στο είδος της. Δεν υπάρχει κάποια να την αμφισβητεί. Αλλά, σ’ αυτή την παράσταση αποδεικνύει ότι εκτός από εξαιρετική τραγουδίστρια στέκεται καταπληκτικά και ως ηθοποιός πάνω στη σκηνή! Και ένα σημείο που το φοβόμασταν, ότι η Μαρινέλλα θα ήταν η Βέμπο πάνω στη σκηνή,  μας διέψευσε όλους και το κάνει καταπληκτικά. Βέβαια, έχει μια εφευρετικότητα καταπληκτική στη γραφή ο Πέτρος Ζούλιας (σκηνοθέτης) όπου η Μαρινέλα, ως Μαρινέλλα υποδύεται τη Βέμπο λογω του πάθους που είχε από μικρή να γίνει Βέμπο, της βγαίνει μπροστά της να γίνει Βέμπο!  Ενώ ο Στέργιογλου βγαίνει από την αρχή και λέει ότι είμαι ο Τραϊφόρος. Και για αυτό υπάρχει και μια Βέμπο στη σκηνή που δεν μιλάει, η Αγορίτσα Οικονόμου  και η Μαρινέλλα είναι η σκιά της  και μιλάει συνεχώς σαν Βέμπο. η Μαρινελλα συναντα τη Βεμπο

–Δεν θα ρωτήσω αν επεμβαίνετε στις παραγωγές, αλλά με τι τρόπο και ως ποιο βαθμό; Πόσο, δηλαδή, από καλλιτεχνικής πλευράς, μπαίνετε στα πόδια τους;

Και βέβαια επεμβαίνω και με τα πόδια και με τα χέρια! Είμαι ο παραγωγός. Έχω μάθει αυτή τη δουλειά εκτός Ελλάδος. Εδώ, ο παραγωγός είναι ταυτισμένος με το χρηματοδότη.  Εγώ, είμαι ο παραγωγός μέσα στους συντελεστές. Δέχομαι 100 προτάσεις το μήνα, το ότι διαλέγω από τις 100 τις 2 σημαίνει ότι έχω μια συμμετοχή στο τι θα κάνω, ότι θα γίνει αυτό και θα γίνει έτσι. Μετέχω σε όλα τα επίπεδα της παραγωγής. Στο πως θα γραφτεί το κείμενο, στο πως θα επιλεγούν οι ηθοποιοί και γιατί. Υπάρχει μια συνεχής διαλεκτική σχέση με το σκηνοθέτη, με όλους τους συντελεστές ποιον θα διαλέξουμε και γιατί κλπ. Ο παραγωγός και αυτή είναι η δουλειά του, είναι ο εκπρόσωπος των θεατών μέχρι να αρχίσει η παράσταση, να πάει στο κοινό. Μέχρι να βγει στο κοινό είναι το αφεντικό της παράστασης. Αν δεν αρέσει σε μένα,  καλλιτεχνικά, το αποτέλεσμα, δεν βγαίνει στη σκηνή. Ειλικρινά σας το λέω αυτό ισχύει και για τις ξένες παράγωγες που φέρνουμε. Δεν υπάρχει παραγωγή που φέρνουμε στην Ελλάδα που να μην έχουμε πάει να τη δούμε στο εξωτερικό. Δε σημαίνει αυτό ό,τι αρέσει σε μένα αρέσει και στον υπόλοιπο κόσμο ή το ανάποδο,  απλώς ό,τι παρουσιάζουμε, ελληνικό ή ξένο, αρέσει πάρα πολύ σε μένα! Ε, το ταλέντο του παραγωγού είναι, αν αυτό που αρέσει σ αυτόν αρέσει και σε μερικές χιλιάδες κόσμου.

–Πάμε λίγο πίσω μια 20ετια ακριβώς και η πρώτη παραγωγή “café aman America”.  Ελλάδα 2014 και για το πειράξω λίγο, η Ελλάδα… αναστενάζει στα καφέ!

Ναι, από τους μετανάστες που λέγανε τον πόνο τους… Κοίταξε, να δεις είμαστε η κοινωνία του φραπέ! Ο καφές πάντα  πρωταγωνιστούσε στην κοινωνική ζωή της χώρας. Δεν είναι τυχαία η τόση επιτυχία των καφέ! Στην Ιταλία, ας πούμε, τον πίνουν στο πόδι και φεύγουν. Εδώ ο καφές είναι ιεροτελεστία.  Συναναστροφή, τάβλι, ολόκληρη ιστορία… Κοιτάξτε, ζούμε σε μια χώρα παράδεισο, μαγική  και δυστυχώς …θα έλεγα, ζουν λάθος άνθρωποι σ’ αυτή τη χώρα.  Σίγουρα αν ζούσαν εδώ π.χ. Σουηδοί, Άγγλοι, Ελβετοί θα ήταν διαφορετική.  Εκεί βλέπουν τον ήλιο μια μέρα στο τρίμηνο και είναι ευτυχισμένοι! Γιατί λύνουν τα βασικά θέματα της  καθημερινότητας τους με το αυτονόητο.  Ας πούμε, οι Δανοί βγαίνουν για 20η  φορά οι πιο ευτυχισμένοι άνθρωποι της Ευρώπης! Πηγαίνω τακτικά. Έχουν όλα τα βασικά θέματά τους λυμένα. Ξέρουν ότι θα  εχουν βαριά φορολογία. Εδώ διαμαρτυρόμαστε για τους φόρους, εκεί να δείτε φορολογία, ένα πακέτο τσιγάρα κάνει 25€!  Αλλά βλέπουν το αποτέλεσμα των φόρων, τους επιστέφεται, το παίρνουν πίσω,  σχολεία τέλεια, περίθαλψη τέλεια, 18 χρονών αν θελει να μείνει μόνος, τον πριμοδοτεί το κράτος να νοικιάσει  σπίτι και να παρακολουθήσει το πανεπιστήμιο.  Ούτε, λεφτά για φροντιστήριο, ούτε το πως να μπει στο πανεπιστήμιο…

–Όταν δουλεύατε στο ραδιόφωνο στην Αμερική παρουσιάζατε μια εικόνα για την Ελλάδα  Αν σήμερα κάνατε το ίδιο τι εικόνα θα παρουσιάζατε;

Ναι, το μελέτησα αυτό θέμα. Όσοι ζουν εκτός Ελλάδος εχουν το σύνδρομο των δυο πατρίδων. Όταν έρχονται εδώ θαυμάζουν τον ξένο τόπο, την Αμερική,  όταν παν στην άλλη πατρίδα νοσταλγούν την Ελλάδα! Αυτό το κορόιδευα  και το κριτίκαρα για πάρα πολλά χρόνια, ώσπου συνέλαβα τον εαυτό μου να κάνω τα ίδια γιατί αυτά που σε  ελκύουν σε μια χώρα, όπως η Αμερική, είναι τελείως διαφορετικά από αυτά που σε ελκύουν στη Ελλάδα. Εδώ, καλοκαίρι, ήλιος, θάλασσα, φίλους, παρέες κι από κει οργάνωση, λυμένα τα καθημερινά σου προβλήματα, όλα αυτά που εδώ είναι μια συνεχής ταλαιπωρία.

–Αν βάζατε 5 ήχους, ως προσωπική μνήμη, σ’ ένα cd από τα χρόνια του ραδιοφώνου στην Αμερική, τι θα επιλέγατε;

Πέντε!   Αχ, είναι τόσα πολλά, δεν ξέρω… Αλλά ένα σίγουρα. Τις ηχογραφήσεις που κάναμε με τον Γιώργο Κατσαρό, το μετανάστη από το 1908, απόδημος που πέθανε σε ηλικία 109 ετών και ήταν από τους μεγαλύτερους διασκεδαστές ελλήνων.  Είχα την τιμή να τον έχω στο ραδιόφωνο ζωντανά και να ηχογραφούμε με την κιθάρα του πολλά τραγούδια!

 Σινεμά θα κάνατε;

Το όνειρό μου, αλλά είναι τελείως άλλο γήπεδο. Μου άρεσε πάντα ο κινηματογράφος!

–«Βλέπετε» τον εαυτό σας στη σκηνή;

Οποιοσδήποτε ασχολείται με το θέατρο ή τον κινηματογράφο  το ‘χει το απωθημένο ..  Σαν απωθημένο υπήρχε, αλλά εγώ λόγω σωματομετρικών διαστάσεων,  ψηλός κλπ  δεν… Με απογοήτευαν όποτε προσπαθούσα να το θίξω το θέμα! Κατά βάθος ήθελα να πάω και δραματική σχολή αλλά δεν το τόλμησα.  Πάντα θαύμαζα τους ηθοποιούς που ενσάρκωναν κάποιους άλλους χαρακτήρες. Με μάγευε αυτός ο χώρος και δεν είναι τυχαίο ότι ασχολήθηκα με αυτό!

–Τι θα ήταν σήμερα καινοτόμο στη δουλειά σας;

                Είμαστε ένα μεγάλο θέατρο. Κατά κύριο λόγο είναι δεδομένο ότι δεν μπορούμε να κάνουμε παραστάσεις πρόζας που απαιτούν άμεση επαφή με τον , να βλέπεις εκφράσεις κλπ. Αυτό στο μεγάλο χώρο χάνεται.  Χρειάζεται περισσότερο θέαμα, μουσικοχορευτικό θέαμα που σημαίνει μιούζικαλ!  Αυτό που είναι όνειρο μου και θα το καταφέρω κάποια στιγμή είναι να φτιάξουμε ένα original ελληνικό μιούζικαλ, καινούρια μουσική, να είναι μέρος της ιστορίας τα τραγούδια,  όχι όπως τώρα, ας πούμε, με τη Βέμπο, μιλάει πέφτει κι ένα τραγούδι,  που είναι στο κλίμα, αλλά είναι ένα τραγούδι γνωστό πριν 40 -50 χρόνια.

–Πάντως είναι μια δοκιμασμένη συνταγή και με το Θεοδωράκη, τη Μελίνα, τον Αττίκ…

                Ναι, με προσωπικότητες.  Δεν το κάνουμε μόνο εμείς. Σε όλο τον κόσμο ασχολούνται με προσωπικότητες.  Δηλαδή ο Αττίκ ήταν μια συγκλονιστική προσωπικότητα , εμπνέει και σήμερα!

–Παιδικό θέατρο. Έχετε, όμως και στην παλέτα σας ένα χαρισματικό  ηθοποιό, τον Αντώνη Λουδάρο!

                Για φέτος επιχειρεί ο Λουδάρος να κάνει και παιδικό θέατρο. Είναι από τους ηθοποιούς που εγώ πιστεύω ακράδαντα πως αν ήταν στην Αμερική, για παράδειγμα θα ήταν ένας από τους 10 καλυτέρους ηθοποιούς του Broadway! Ολοκληρωμένος ηθοποιός, έχει όλο το πακέτο. Ξέρετε το Nathan Lane, ας πούμε; Αυτός θα ήταν ο Λουδάρος στην Αμερική. Είναι κάλος σε όλα.Λουδαρος

–Με τι σκεπτικό επιλέγετε τα παιδικά έργα; Υπάρχει ένα πλαίσιο  για να πάρετε έγκριση από το αρμόδιο υπουργείο για να τα δουν οι μαθητές.

                Πάντα με το ένστικτο. Τι μου κεντρίζει το ενδιαφέρον. Τώρα το «Ζέβρα Μπιζάμα» της Μαριανίνας Κριεζή. Θυμάμαι,  μεγάλος ήδη, σταματούσα το αυτοκίνητο και άκουγα τη Λιλιπούπολη! Όταν λοιπόν ήρθε η Μαριανίνα με κάποια στιχάκια  της λέω αυτό είναι συγκλονιστικό να τα κάνουμε παράσταση αμέσως! Κι  έγινε και πάει πολύ καλά.

–Θα επενδύατε επιχειρηματικά στη Θεσσαλονίκη;

                Μα, το κάνω με τις παραγωγές που φέρνω!

–…αλλά  σε επίπεδο , σε  κάποιο άλλο χώρο. Θα στήνατε  ένα «badminton» αναλογικά;

                Α, αυτή την τρέλα δεν την ξανακάνω!!

Πάμε στα προσεχώς … «soon to the theater near you»!

                «Priscilla, η βασίλισσα της ερήμου». Μια παραγωγή που τη ζήσαμε από την αρχή της. Οι αυστραλοί παραγωγοί είναι πολύ φίλοι μας  από την εποχή που ζούσα στη Νέα Υόρκη  και το ζήσαμε από τη αρχή.  Είναι ταινία του 1994.  Την έχω λατρέψει αυτή την παράσταση! Μια παράσταση πολύ διασκεδαστική, αλλά και με συγκινητικές στιγμές, μια ιστορία για τη διαφορετικότητα, μια κοινωνία  που δεν σε αποδέχεται.  Τρεις φίλοι, οι 2 drags queens και ένας transsexual διασχίζουν την επαρχία της Αυστραλίας και φαίνεται όλος αυτός ο ρατσισμός και η μη αποδοχή της διαφορετικότητας . Αλλά έχει happy end. Μια πολλή συγκινητική ιστορία! Π Πετράκης, Φ Σεργουλοπουλος, Γ Καπουτζίδης

–Αυτό το συγκινητικό δεν κινδυνεύει να χαθεί μέσα στην τρέλα, τη φαντασμαγορία που αποπνέει μια τέτοια παράσταση; 

                Έχει συγκλονιστικά κοστούμια, συγκλονιστικά σκηνικά, είναι  όλες οι   επιτυχίες των 80ς, είναι η κατηγορία των juke box musicals.  Ο κόσμος ακόμα συγκινείται, κλαίει από 15 έως 75, άνθρωποι straight. Δεν πήγαμε σε κανένα θέατρο τραβεστί! Φυσιολογικό κοινό θεάτρου, χαιρόταν, τραγουδούσε, έκλεγε… Πήγαμε με τους μελλοντικούς πρωταγωνιστές μας να το δούμε στο New Castle. Τους  Γιώργο Καπουτζίδη, Φώτη Σεργουλόπουλο και Παναγιώτη Πετράκη.

 Εύχομαι να έχει επιτυχία! Αν κρίνω από το ένστικτο την διορατικότητα, τη μεθοδικότητα σας θα την έχει! Πότε το περιμένουμε;

                Την 1η Μαΐου.

–Τόσο γρήγορα;

                Τότε που ανθίζουν τα λουλούδια…! (γέλια)

–Σας ευχαριστώ!

 

10 Χρόνια ka-business.gr … και συνεχίζουμε!!!
11 Απριλίου του 2011, βγήκε στον διαδικτυακό αέρα το ka-  αναπτύχθηκε στην «καρδιά» της οικονομικής κρίσης. Ο ΣΤΟΧΟΣ ήταν ένας. Να δίνει βήμα, σε όλες του τις...

Το ka-business.gr προτείνει

Ο Κώστας Γιαννόπουλος στο web tv ka-business.gr
Μία αποκαλυπτική συνέντευξη από καρδιάς παρέθεσε ο  Πρόεδρος του οργανισμού "Χαμόγελο του Παιδιού "  Κώστας Γιαννόπουλος, στην Δημοσιογράφο Ραλλιώ Λεπίδου. Ο Άνθρωπος που με την...
Κωρονο-χρέη: Αρχίζουν οι ρυθμίσεις έως και σε 72 δόσεις
Ανοίγει η ηλεκτρονική πλατφόρμα για την υποβολή των αιτήσεων υπαγωγής στη ρύθμιση των χρεών της πανδημίας έως και σε 36 άτοκες δόσεις ή
Καλαφάτης: “Ο κ. Τσίπρας μάλλον βρίσκεται σε μια άλλη πόλη. Τα έργα γίνονται, τρέχουν, προχωρούν»
”Ο κ. Τσίπρας μάλλον βρίσκεται σε μια άλλη πόλη. Του υπενθυμίζω ότι είναι στη Θεσσαλονίκη. Τα έργα γίνονται, τρέχουν, προχωρούν», υπογράμμισε ο Υφυπουργός Εσωτερικών...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Ο Κώστας Γιαννόπουλος στο web tv ka-business.gr
Μία αποκαλυπτική συνέντευξη από καρδιάς παρέθεσε ο  Πρόεδρος του οργανισμού "Χαμόγελο του Παιδιού "  Κώστας Γιαννόπουλος, στην Δημοσιογράφο Ραλλιώ Λεπίδου. Ο Άνθρωπος που με την...
Κωρονο-χρέη: Αρχίζουν οι ρυθμίσεις έως και σε 72 δόσεις
Ανοίγει η ηλεκτρονική πλατφόρμα για την υποβολή των αιτήσεων υπαγωγής στη ρύθμιση των χρεών της πανδημίας έως και σε 36 άτοκες δόσεις ή
Καλαφάτης: “Ο κ. Τσίπρας μάλλον βρίσκεται σε μια άλλη πόλη. Τα έργα γίνονται, τρέχουν, προχωρούν»
”Ο κ. Τσίπρας μάλλον βρίσκεται σε μια άλλη πόλη. Του υπενθυμίζω ότι είναι στη Θεσσαλονίκη. Τα έργα γίνονται, τρέχουν, προχωρούν», υπογράμμισε ο Υφυπουργός Εσωτερικών...